Maandag 22/02

Wat een nacht!Zo stormen dat het heeft gedaan!! Echt niet te doen, amaai! Donderslagen en bliksemschichten waar we bijna van uit ons bed sprongen. Brrr, chance dat we hier met z'n drieën zijn.

Verder een heel rustige dag geweest.

's Avonds met onze banda- (hut) genoten, Ger en Ria, in het Colline Hotel omdat het hun laatste avond was. Mjammie, we hebben allemaal lekker gegeten hoor!

Wel een leuke anekdote: Ger, Ann en Siska hadden graag een banana split gehad als dessert, ze hadden dit besteld en even later komt het dametje terug met de mededeling dat er een ingrediënt niet is. Raad maar eens wat er niet was, jaja.. de bananen natuurlijk! Daarvoor moet je wel in Uganda zijn hé! ;p

Dinsdag 23/02

Yihaa, toegekomen en direct actie! Zo hebben we het graag! Siska mocht een prenataal onderzoek doen bij een dame die vermoedelijk in the early 1^st stage of labour (het prille begin van de arbeid) was. Maar dit ging toch sneller als verwacht! De vrouw deed haar benen open en de vliezen stonden al te puilen. 'Ooooh!' zei Siska. Snel naar de verloskamer! Siska schoot handschoenen aan en Ann greep ondertussen wat materiaal bij elkaar.

Toen de vrouw eenmaal op een bed in de verloszaal lag, haastte iedereen zich uit de vuurlinie van de puilende vliezen. Deze konden elke moment scheuren en niemand wou gedoopt worden. ;)

Eens de vliezen (veilig) gebroken waren, werd het duidelijk dat deze vrouw een episiotomie (knip) nodig zou hebben. Dus Siska trok haar stoutste schoenen aan om haar eerste episiotomie te plaatsen. De episiotomieschaar maakte het haar echter niet gemakkelijker. Zo bot dat die hier zijn! Gevolg: meer zaag- als knipwerk. Niet fijn dus! Maar ons Siska heeft dat fantastisch goed gedaan! Even later was er weer een gezond Ugandeesje geboren.

De geboorte van de placenta en vliezen verliep iets minder vlot. Zeker niet toen er ineens een haan in de verloskamer stond! Siska verschoot zich een bult! Je zou voor minder, gewoonweg een haan in 't midden van de verloskamer. Maar ons Ann heeft die goed buitengejaagd en Siska kon zich weer volop concentreren op de volgende uitdaging: de eerste maal hechten.

Da's best wel stressy, zeker zo zonder verdoving. Maar ze heeft dat goed gedaan.

Verder een heel rustige dag gehad.

Woensdag 24/02

Rare dag vandaag.. hoogtepunten en dieptes gehad. Ann en Eva hebben allebei een bevalling kunnen doen.

Na de lunch vertelden de sisters dat er een interessante case was voor ons. Er lag een vrouw op een brancard met twee infuuslijnen, die duidelijk veel pijn had. Weeral kregen we de diagnose abruptio (placentaloslating) te horen. Ook vertelden ze ons dat er geen harttonen meer waren gehoord. Er was dus een grote kans dat het om een dood kindje ging. We hebben deze vrouw dan mee begeleid naar het OKa en Eva zou de baby aannemen. Toen de arts begon met de keizersnede zagen we onmiddellijk dat het niet ging om een abruptio, maar om een uterusruptuur (een baarmoederscheur). Een levenloos kindje kwam tevoorschijn. Eva nam het kindje aan en het typisch Afrikaans spelletje werd gestart. De vroedvrouw deed enkele zwakke pogingen tot reanimatie, maar als Eva wou helpen, moest ze telkens afwachten. Heel verwarrend! Ofwel ga je ervoor ofwel niet! Als student weet je dan ook niet goed wat te doen. Daar had Eva het wel even moeilijk mee. Het kindje was echter duidelijk gestorven, dus de halfslachtige pogingen waren nutteloos en onnodig gefriemel. Het was een prachtig perfect meisje.

Later bleek dat de mama reeds 4 keizersnedes in de voorgeschiedenis had en eigelijk niet thuis mocht bevallen. Ze was in arbeid gegaan en haar baarmoeder was gescheurd ter hoogte van het sectiolitteken.

Toen de mama terugkwam van OKa hebben we het kindje gewogen. Ook een moeilijke moment, zo'n prachtig wezentje dat er niet mocht zijn. Pfft. Als we het kindje gewogen hadden, moesten we het inwikkelen en in een 'rekje' leggen. Dan moesten we aan een familielid even laten zien waar het kindje lag. We waren wel blij dat we de emoties zagen van deze vrouw. Maar hadden het zelf ook erg moeilijk toen we de tranen van deze vrouw zagen.

Een emotionele dag dus, blij dat we met z'n drieën zijn om elkaar op te vangen bij deze gebeurtenis.

Donderdag 25/02

‘s Morgens gestart met een bevalling voor Ann. Een stevig jongentje van 4,150kg! Een goeie brok baby dus.

Daarna was het rustig op dienst, dus we zijn een beetje beginnen kuisen. (Benieuwd hoe lang het zo proper zal blijven)

's Middags moesten we mee op ronde met de dokter. Amaai, dat duurde lang! Pfft, en echt niet interessant. Toen dit eindelijk gedaan was, zijn we gaan eten.

De rest van de dag bleef het rustig.

Weekend 26 - 27 - 28/02

Veel literatuurstudie en regen dit weekend. En hier bovenop lang geen stroom gehad. Jeej.

MAAR! Zondag is de zon er na de middag door gekomen. Wij hebben ons dan direct in bikini buiten gelegd om die eerste zonnestralen sinds even op te kunnen vangen. Amaai, 't was hier direct superwarm!

Die avond zijn we in het Colline hotel, hier in ons dorpje, gaan eten met enkele van onze Besaniya-genoten. Zo zijn we weer klaar voor de nieuwe werkweek.