Maandag zijn Ann en Eva samen naar Kampala gegaan om het Mengo hospital te gaan bekijken. Siska was goed verbrand van het raften en bleef in Besaniya om haar, nu echt wel tere, huidje te beschermen.

Het Mengo Hospital is duidelijk een groter ziekenhuis als dat in Lugazi. We worden doorverwezen naar het administratief gebouw, waar we met de verantwoordelijke van de vroedvrouwen en verpleegkundigen spraken. Het was duidelijk geen probleem om hier stage te lopen. Zeker niet toen we de documenten toonden die we van de school hadden gekregen. We moesten wel even een document opstellen waarin we de vraag stelden om stage te mogen lopen in hun ziekenhuis. Maar het was allemaal duidelijk snel in de sjakosj ;)

Ze hebben voor ons daar direct een goedkope verblijfplaats geregeld binnen het domein van het ziekenhuis. Op een minuutje afstand van onze ward, fijn dus. We zullen de volgende dag verhuizen en dan ook voorgesteld worden aan het personeel van de ward.

Het is hier heel erg christelijk getint precies, want in het administratief werd er constant kerkmuziek afgespeeld (da's misschien goed voor onze communiezieltjes) en een van de head nurses vroeg ons ook waar we naar de kerk gingen. Ann maar heeft dan maar gezegd dat we thuis altijd bidden, engeltjes dat we zijn. Als je hier moet uitleggen dat je niet naar de kerk gaat.. dat kunnen ze hier niet echt begrijpen.

We zijn erna nog even op bezoek gegaan in het ziekenhuis waar Sophie en Lore werken en dan hun huisje ook eens gezien.

Daarna zijn we tevreden naar huis vertrokken. Moe kwamen we daar aan en we hadden geen zin meer in het inpakken en verhuizen.

Jammer.. we zitten wel graag in Besaniya, maar we willen echt wel meer actie op stage!

Dinsdag = verhuisdag. Nog een laatste keer in onze banda (de hippo) rondgekeken of we niets vergeten waren en dan, met toch een beetje spijt in het hart, vertrokken naar andere oorden.

Aangekomen in ons nieuwe huisje in Kampala in het domein van het Mengo hospital en ons een beetje geïnstalleerd. Daarna even langs de head nurse van de dag ervoor gegaan, zij vertelde dan dat we de volgende dag direct konden beginnen.

We hebben met haar afgesproken dat we dagen van 12u doen, we beginnen elke dag om 8u en werken tot 20u s'avonds, per week doen we dan 3 dagen.

Woensdag heeft de head nurse ons direct meegenomen naar de Mpenza Ward (zo noemt de maternity/labour ward hier), daar werden we voorgesteld aan de mensen van de labour ward die ons direct op sleeptouw namen.

Direct een drukke dag gehad. Siska heeft 2 bevallingen kunnen doen. Ann heeft in haar eentje een tweeling geboren laten worden en Eva heeft ook twee bevallingen kunnen doen. Fijne start dus! Hopelijk blijft het steeds zo! ;)

Ah ja, leuke anekdote: dit is niet alleen een materniteit voor mensen. We hebben hier namelijk een mama poes rondlopen met 5 superschattige kittentjes, de meeste hebben een grijze tint en er is eentje die zwarte, witte en rosse plekjes heeft.. schattig hé ;)

Donderdag weer een goede dag, Siska en Eva hebben nog een bevalling kunnen doen. Joepi, actie!!! Zo hebben we het heel graag!

Vrijdag nog een dag vol actie. Eva kreeg 2 bevallingen bij op de bevallingsmeter, ze moest wel weer een episiotomie zetten. Ook Ann heeft nog een bevalling kunnen doen.

Wat een fijne week!! Volgende week weer!!

In het weekend zijn we de Craftsmarket hier in Kampala nog maar eens gaan verkennen en een pizza gaan eten in de Pizza Hot. En ja hoor, we hebben verschillende leuke dingen gevonden bij de crafts.. jammer dat we maar een bepaalde hoeveelheid mee terug kunnen nemen.. ;)